زبان عربی

قدمت زبان عربی و تاریخچه آن (مجله معتبر Britannica)

Gamma koli

زبان عربی یکی از انواع زبان های سامی و زبانی است که مردم مناطق وسیعی از دنیا از جمله شمال آفریقا، بیشتر شبه جزیره عربستان و سایر بخش‌های خاورمیانه به آن صحبت می کنند. محققان تلاش زیادی کرده اند تا تعریف دقیقی برای زبان عربی مشخص کنند.

عربی را می توان زبان قرآن یا «اللغه الفصاحه» به معنی «فصیح ترین زبان» دانست. عربی کلاسیک زبان اکثر آثار ادبی دوره پیشامدرن است. عربی استاندارد مدرن که از نظر سبک و واژگان مورد استفاده با عربی کلاسیک تفاوت های جزئی و مختصری دارد در اکثر نشریات از روزنامه ها گرفته ها تا رمان ها و برنامه های رسمی مثل برنامه های خبری و سخنرانی های سیاسی استفاده می شود. مطلب امروز ما گونه های استاندارد زبان عربی را مورد بررسی قرار می دهد.

انواع زبان عربی

همانطور که در ابتدا اشاره کردیم، زبان عربی نوشتار شامل عربی کلاسیک و عربی استاندارد مدرن می شود. زبانهای عربی گفتاری – که برخی از آنها خیلی نامفهوم هستند- تفاوت های قابل توجه و زیادی با هم دارند. این تنوع گفتاری در زبان عربی در واقع به قرن ها قبل از پیدایش زبان نوشتاری عربی برمی گردد. با اینکه گویش های عربی مختلف ویژگی های مشترک زیادی با هم دارند (مثلا همه آنها از حرف تعریف “ال” یا حالت مجهول پارادایماتیک مفعول استفاده می کنند) اما از بسیاری جهات با یکدیگر متفاوتند. در دوران مدرن و کنونی گویش های اصلی عربی شامل عربی عربستان، عراق، سوریه، مصر و شمال آفریقا می شود.

از طرف دیگر، رابطه زبان عربی با سایر زبان های سامی هم جای بحث دارد. نظریه ای که بیش از همه مورد تایید است زبان عربی را در یک گروه زبان سامی مرکزی طبقه بندی می کند که از نظر برخی ساختارهای فعلی به زبان های آرامی (Aramaic) و کنعانی (Canaanite) شباهت دارد.

الفبای زبان عربی مطابق سیستم صوتی این زبان شکل گرفته که شامل تعدادی از صداهای حلقی و یک سری صامت هایی است که با انقباض حلق و بالا بردن پشت زبان تلفظ می شوند. سه مصوت کوتاه (فتحه، کسره، ضمه) و سه مصوت بلند (آ، ای، او) در زبان عربی وجود دارد.

درآمدی بر زبان عربی و ضرورت یادگیری این زبان شیرین

در عربی همیشه برای ساخت کلماتی که با یک صامت شروع می شوند از یک مصوت استفاده می شود و به ندرت پیش می آید که مصوت ها یا همان حروف صدادار بلند با بیشتر از یک صامت همراه باشند. به طور کلی در این زبان خوشه هایی که بیش از دو صامت داشته باشند وجود ندارد.

زبان عربی در بین زبان های سامی کاملترین پیشرفت ساختاری واژه را به خود اختصاص داده است. کلمات عربی از دو قسمت تشکیل می شوند: 1) ریشه کلمه که اکثرا از 3 صامت تشکیل شده و معنای لغوی اصلی کلمه را نشان می دهد و 2) الگویی که از مصوت تشکیل شده و معنای دستوری و گرامری کلمه را معین می کند.

بر این اساس، ریشه “کتب” وقتی با مصوت های /-ِ / و / ای/ همراه می شود، کلمه “کاتب” به معنی “کسی که می نویسد” یا “کارمند” را تشکیل می دهد. علاوه بر این در عربی پیشوندها و پسوندهایی استفاده می شود که به عنوان نشانگرهای فاعل، ضمیر، حرف اضافه و حرف تعریف عمل می کنند.

آموزش فارسی مکالمات زبان عربی در ۱۰۰ جلسه (دانلود رایگان+pdf)

افعال در زبان عربی از نظر صرف باقاعده و صرف پذیر هستند. در این زبان دو زمان وجود دارد: زمان کامل که با اضافه کردن پسوند به فعل نشان داده می شود و از این پسوندها اغلب برای ساخت زمان گذشته استفاده می شود و زمان ناقص که با اضافه کردن پیشوند و گاهی هم پسوندهایی که تعداد و جنسیت را نشان می دهند ساخته می شود. از فعل زمان ناقص برای بیان زمان حال و آینده استفاده می شود.

علاوه بر این دو زمان، در عربی شکل امری، حالت معلوم و مجهول فعل و همینطور اسم فعل نیز وجود دارد. افعال عربی بر اساس شخص (غایب، مخاطب، متکلم)، تعداد (مفرد، مثنی، جمع) و جنسیت (مذکر، مونث) صرف می شوند. همچنین فرم هایی برای افعال مجهول وجود دارد. فعلی که به اول شخص مفرد اشاره می کند از نظر جنسیتی همیشه یکسان است و چند نوع فعل برای اول شخص مفرد ساخته نمی شود (یعنی فعل اول شخص مفرد مذکر با مونث یکی است).

دانلود ۳۰ انیمیشن/کارتون به زبان عربی فصیح (همه سنین)

در نظام دگرگونی اسم ها سه حالت (اسمی، مضاف الیهی و مفعولی) وجود دارد، اما این موارد تا حد زیادی از گویش های گفتاری کنار گذاشته شده اند و در عربی استاندارد مدرن گفتاری هم اغلب اوقات حذف می شوند. به جز همه اینها، در عربی ضمایر هم به صورت پسوند و هم به شکل مستقل و جداگانه وجود دارد.

منبع

Arabic

حتما بخوانید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست